Bertil Strandbergs Kvintett ‎- Cirrus

Έχω φτιάξει καφέ και έχω διαλέξει δισκάρα στο πικάπ. Δίσκος-φωτιά, με τον Σουηδό τρομπετίστα-κρουστό και το κουϊντέτο του στα καλύτερά τους, σε μια προσεγμένη επανέκδοση ενός αρκετά σπάνιου LP...

Ζώης Χαλκιόπουλος
Ζώης Χαλκιόπουλος
Είναι Δευτέρα και, πάνω που έχει περάσει η μεγάλη μπόρα μες τη νύχτα, έχω διάθεση για νέες περιπέτειες στα αυτιά μου. Καλή εβδομάδα θα σας πω κι ας με περάσετε για γέρο άνθρωπο. Είναι σαν να ξέχασαν οι κάτοικοι αυτής της πόλης να εκφράζονται με έναν τέτοιον, λεπτό τρόπο. Σαν να ήταν δικαίωμα μόνο των ηθοποιών από τις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες. Δεν θα γκρινιάξω περαιτέρω, όμως. Έχω φτιάξει καφέ και έχω διαλέξει δισκάρα στο πικάπ. Δεν έχω ξεκινήσει καν τη στήλη, εντωμεταξύ, και ήδη έχει τελειώσει 2 φορές με κους-κους. Η 3η ανήκει στη διάρκεια του γραψίματος· και έτσι μόνο γίνεται στην περίπτωσή μου, για να μην χάνεται το παραμικρό.

Αγαπώ παθητικά την ευρωπαϊκή τζαζ, από μικρό παιδί. Είναι σαν να τρελαίνομαι για την αμερικάνικη, αλλά σαν να δίνω την ψυχή μου στην ευρωπαϊκή. Σουηδοί, Σέρβοι, Πολωνοί, Ιταλοί, Έλληνες, Ούγγροι, Γερμανοί, Δανοί. Δεν γράφουν τζαζ, μα μουσική καθημερινή, η οποία κρύβει κάθε συναίσθημα στην άρση και το αποκαλύπτει απλόχερα, αμέσως. Αυτό που λέω είναι ότι η ευρωπαϊκή τζαζ έχει πολύ πόνο ρε φίλε. Όχι ότι τα παιδιά της Blue Note δεν έχουν, κάθε άλλο. Απλά οι Πολωνοί π.χ., έχουν βαθιά μελαγχολία ακόμα και στα αυτοσχεδιαστικά. Όλα αυτά χωρίς να είμαι απόλυτος.

Πριν κάνα τρίμηνο έσκασε στα ράφια των δισκάδικων ένα φοβερό και τρομερό άλμπουμ από τη Σουηδία. Κι ευτυχώς, αφού μιλάμε για ένα αρκετά σπάνιο LP, που φτάνει το 500άρικο στην πρώτη του έκδοση. Συνεπώς η προσεγμένη επανέκδοση της νεοϋορκέζικης Frederksberg Records ήρθε σαν αγίασμα στις ζωές μας. Το έτος 1973 και το κουϊντέτο ανήκει στον τρομπετίστα-κρουστό Bertil Strandberg. Στο Cirrus τον βρίσκουμε στα καλύτερά του, σε έναν δίσκο-φωτιά: ένα πυκνό μουσικό σύννεφο, αποτελούμενο από 3 κομμάτια σε κάθε πλευρά του βινυλίου.

Λίγο abstract, λίγο modal και λίγο modern. Με δυνατές και groovy στιγμές, ένα bossa nova κομμάτι, αλλά κι ένα σε slomo tempo, που σκίζει. Ο δίσκος ακούγεται σαν γάργαρο νερό, από το ομώνυμο ''Cirrus'' μέσω των συναισθηματικών ''Glir'' και ''Elegi", ως το εκρηκτικό ''Cambodia'', το οποίο ακουμπάει το spiritual κλίμα των Αμερικάνων στα 1970s. Στη μέση υπάρχει και μια μικρή υπόκλιση της μπάντας, με ένα big band κομμάτι των 30 δευτερολέπτων. Φανταστικό κλίμα από έναν άκρως ατμοσφαιρικό δίσκο, καλά κρυμμένο στη «φασαρία» της παγκόσμιας τζαζ σκηνής. Από τη Στοκχόλμη με αγάπη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Αν και δεν έγινε ποτέ Faith (1987) ή Listen Without Prejudice Vol. 1
Μια θάλασσα από synths και μαγικές συνθέσεις χρονολογημένες στο 1980, για να ξεχάσουμε λίγο τον ...
Φωνητικά από άλλον θεό, φλάουτο, κλαρινέτο, ukelele. Και άρπα ρε φίλε μου, άρπα! Πόσο μάγκας

FEATURED TODAY

Πόσο ανάγκη έχεις να βάλεις στην e-εφημερίδα σου μία ακόμη φωτογραφία των Pet Shop Boys; Αυτό θα γίνεται πια; Και μας αφήνουν να κυνηγάμε τα media του ...
Ξεκινώντας το 2011 από ένα ακατάστατο δωμάτιο στα νότια του Τέξας, τα αδέρφια Maggie & Tyler Heath πέτυχαν να γίνουν μία ιδιαίτερα αξιοσημείωτη παρουσία
90 χρόνια μετά, η θεωρούμενη ως χαμένη ταινία του Δημήτρη Γαζιάδη που μετέτρεψε σε λαϊκό ρομάντζο μια σπουδαία στιγμή της εγχώριας οπερέτας, κέρδισε το ...
Top
0
Shares
0
Shares
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…