Volbeat - Rewind, Replay, Rebound

Σε μια προφανή προσπάθεια να γράψουν ραδιοφωνικό hit μένουν με έναν δίσκο χωρίς σπουδαία τραγούδια, που καταγράφεται ως ο λιγότερο καλός της μέχρι τώρα πορείας...

Label
Vertigo/Universal
Κυκλοφορία
8/2019
Βαθμολογία
5,5
Παναγιώτης Λουκάς
Παναγιώτης Λουκάς
Όταν διαβάζεις δηλώσεις τύπου «δώστε στο άλμπουμ μας μια ευκαιρία, τα πάντα υπάρχουν σε αυτό» (το είπε ο κιθαρίστας των Volbeat, Rob Caggiano), τότε προετοιμάζεσαι συνήθως να ακούσεις πατάτα. Είναι όμως έτσι τα πράγματα για τον 7ο δίσκο των Volbeat;

Μετά την κυκλοφορία του (εμπορικά και καλλιτεχνικά) επιτυχημένου Seal Τhe Deal & Let's Boogie το 2016, οι Δανοί βγήκαν για ακόμα μία φορά σε παγκόσμια περιοδεία, η οποία εδραίωσε ακόμα περισσότερο τη θέση τους στα μεγάλα φεστιβάλ –ειδικά στην Ευρώπη. Αναλόγως δηλαδή το φεστιβάλ, είναι πια είτε headliners, είτε το γκρουπ πριν τους headliners. Στην Ελλάδα άργησαν βέβαια να φανούν, αλλά το καλοκαίρι του 2018 τους είδαν 30.000+ οπαδοί στο Rockwave με τους Iron Maiden. Και τα είχε περιγράψει σωστά τότε ο Στυλιανός Τζιρίτας, γράφοντας ότι «στο σπίτι μάλλον θα τους βγάλεις από το στέρεό σου στα 20 λεπτά, δυσανασχετώντας με μια τόσο επιφανειακή ανάγνωση στα διάφορα είδη που θίγουν με τις συνθέσεις τους. Αλλά σε live συνθήκη πραγματικά παραγγέλνεις μπύρες και κάνεις χάζι» (ολόκληρο το κείμενο, εδώ).

Προσωπικά, ούτε κι εμένα με συγκινεί αυτό το Metallica vs Elvis Presley vs Johnny Cash που παίζουν οι Volbeat. Πιστοί ωστόσο στο πλάνο που έχουν από το 2010 –δηλαδή νέα κυκλοφορία ανά 3 χρόνια– φάνηκαν τον Μάιο του 2019, για να μας δείξουν άλλη μια φορά την τρέλα που τους διακατέχει: το single "Parasite" είχε διάρκεια ...37 δευτερόλεπτα! Για να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους κυκλοφόρησαν λίγες ημέρες μετά το "Leviathan", το οποίο φιγουράρει πλέον πρώτο σε Spotify ακροάσεις από το άλμπουμ Rewind, Replay, Rebound· και απορώ, γιατί όσο κι αν όλα ηχούν γνώριμα, είναι ένα απλά μέτριο τραγούδι.

Δεν μπορείς πάντως να μην τους βγάλεις το καπέλο –ή, έστω, το κασκέτο που φορά ο Rob Caggiano– για το βιντεοκλίπ του "Cheapside Sloggers" (εδώ), όπου 4 πιτσιρίκια παίζουν τους Volbeat και εμφανίζεται ένα ακόμα με μπλουζάκι Kill the Kardashians για να παίξει το σόλο του κομματιού: δεν είναι άλλο(ς) από τον Gary Holt (Exodus/Slayer), ο οποίος συμμετέχει στο πιο metal τραγούδι του άλμπουμ. Δεν μπορείς επίσης να μην γελάσεις με τον τίτλο “Pelvis On Fire”, ένα ακόμα σημάδι της τρέλας τους. Αλλά το πρώτο τραγούδι που πραγματικά μου άρεσε είναι το "Last Day Under Τhe Sun", αν και πάλι κάτι λείπει.

Για να σκεφτείς «επιτέλους κάτι πραγματικά καλό» πρέπει να φτάσεις στο "Die Τo Live", όπου συμμετέχει ο Neil Fallon. Πρόκειται για ένα up-tempo στιγμιότυπο που απογειώνεται χάρη στο rock 'n' roll πιάνο και το σαξόφωνο, αλλά και από τη «χαλαρή» ερμηνεία του τραγουδιστή των Clutch. Ωραίο είναι και το “Everlasting”, το οποίο ξεκινάει σε metal ύφος, για να ανακατευτεί κάπου στη μέση, καθώς οι Volbeat το κάνουν λίγο παραπάνω radio friendly από όσο χρειάζεται, με αποτέλεσμα να χάνει τελικά την ταυτότητά του.

Και νομίζω ότι εδώ ακριβώς βρίσκεται το βασικό πρόβλημα όλου του Rewind, Replay, Rebound. Στο ότι δηλαδή οι Volbeat ήθελαν να γράψουν μερικά ραδιοφωνικά κομμάτια, ώστε να γίνουν γνωστοί ακόμα περισσότερο, ειδικά στην Αμερική. Και ίσως, στο μυαλό τους, η μπαλάντα “When We Were Kids” να φάνταζε ως το δικό τους μεγάλο hit. Καλή η σκέψη, αλλά μένεις με ένα ανεμπνεύστο κομμάτι, με εκνευριστικό ρεφραίν. Έχουμε έτσι ένα άλμπουμ φτιαγμένο μεν με «δοκιμασμένη» συνταγή, η οποία δεν δούλεψε αυτήν τη φορά. Μπορεί να έχει τον ήχο των Volbeat, την τρέλα τους, τους σωστούς καλεσμένους και καλές ερμηνείες από τον Michael Poulsen, όμως δεν περιέχει σπουδαία τραγούδια. Σε σύνολο 14, μου άρεσαν προσωπικά τα 3.

Φαίνεται λοιπόν ότι το 7ο άλμπουμ των Δανών είναι και το λιγότερο καλό τους. Ήταν μάλιστα νούμερο 1 σε μια λίστα με τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις του 2019 που δημοσίευσε πρόσφατα ελληνικό site (εδώ). Και 9 συντάκτες δικαιολόγησαν την επιλογή γράφοντας ότι, εάν ήταν δίσκος από άλλο συγκρότημα θα ήταν ΟΚ –αλλά από τους Volbeat περιμένουν τα καλύτερα. Έχουν όμως καμία σημασία όλα αυτά, από τη στιγμή που το Rewind, Replay, Rebound έπιασε κορυφή στα charts Γερμανίας, Αυστρίας και Βελγίου, με το γκρουπ να κλείνει στο Rock Am Ring 2020 ως headliner; Είναι διαχρονικά μια μεγάλη συζήτηση. Πάντως Rob Caggiano, εμείς δώσαμε την ευκαιρία που μας ζήτησες, απλά δεν…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Μένεις συχνά με την εντύπωση ότι γίνεσαι μάρτυρας μιας συνύπαρξης χωρίς ώσμωση, παρά την αξία της
Κορυφώνοντας τη σειρά κυκλοφοριών που ξεκίνησε με το εκπληκτικό Kaputt (2011), ο Dan Bejar φτάνει
Πήραν στα σοβαρά το δεύτερο άλμπουμ τους, γύρισαν επιτυχώς τη γλώσσα από τα αγγλικά στα γερμανικά

FEATURED TODAY

Όντας φλεγματικός και βγάζοντας επιδεικτικά τη γλώσσα, ο μουσικός από το Σικάγο επικρίνει τον πόλεμο του George W. Bush στο Ιράκ έχοντας ως σταθερές του μια

Oι δημιουργοί που (ενωμένοι) αλλάζουν τη μουσική και τον κόσμο μας

Ξεκίνησαν πάνω στον «πυρετό» του nu metal, αλλά πλέον έχουν συμπληρώσει παραπάνω από 25 χρόνια πορείας, χαράζοντας τον δικό τους δρόμο στον αμερικάνικο ...

HOT STORIES

Ο Αθηναίος παραγωγός χαλάει κόσμο διεθνώς χάρη (και) στη συνεργασία του με τη Λένα Πλάτωνος
Και για τα 2 ονόματα, θα είναι ο πρώτος τους ερχομός στην Ελλάδα
Top
0
Shares
0
Shares
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…