search

ΔΙΕΘΝΗ

Ο Αμερικανός τραγουδοποιός καταλήγει καρικατούρα των μεγάλων του ηρώων, σε έναν άνοστο δίσκο που αδυνατεί να διαχειριστεί το βάρος των νοημάτων πίσω από λέξεις όπως «μετάνοια», «συγχώρεση» και «εξιλέωση»...

Label | Dead Oceans
Κυκλοφορία | 4/2019
Βαθμολογία | 5,5

Μετάνοια, συγχώρεση, εξιλέωση: όλες Βιβλικές έννοιες, τις οποίες ενέταξαν στη διάλεκτό τους οι μεγαλύτεροι από τους υπηρέτες του Αμερικάνικου Πενταγράμμου, ώστε να αναγάγουν τον αγώνα της ζωής τους σε τέχνη. Αν όμως εκείνοι ήξεραν πώς να διαχειριστούν το βάρος των λέξεων και των νοημάτων, μέσα από την ενσωμάτωση αυτών σε αθάνατα τραγούδια, δεν συμβαίνει το ίδιο και με τους σύγχρονους συνεχιστές της γενεαλογίας τους.

Ο Kevin Morby έχει προσπαθήσει πολύ για να θεωρείται ένας από αυτούς τους μεταμοντέρνους εκπρόσωπους του τραγουδιού της πατρίδας του. Αν όμως μέχρι τώρα περπατούσε ντελικάτα τη γραμμή ανάμεσα στην υγιή έμπνευση και στον φανερό μιμητισμό, στη νέα, 5η του δουλειά γέρνει επικίνδυνα προς τη δεύτερη μεριά. Το Oh My God είναι μία αστική, νεο-gospel συλλογή κομματιών, γεμάτη στιχουργικά κλισέ, παλιομοδίτικες χορωδίες και ξεπατικωμένες ιδέες, η οποία οδηγεί τον τραγουδοποιό να ακούγεται ως καρικατούρα των μεγάλων του ηρώων –του Bob Dylan, του Leonard Cohen και του Randy Newman.



Ο Αμερικανός μουσικός επικαλείται αρκετές φορές τα θεία στο Oh My God. Και το κάνει κυρίως για να στήσει παιχνίδι ανάμεσα στις συμβολικές λέξεις και στη διαλογιστική ροή της μουσικής, έχοντας ως απώτερο σκοπό να κοινωνήσει ένα αίσθημα πνευματικής καθαρότητας. Ωστόσο, αυτή τη φορά η γραφή του δεν τον βοηθάει να στηρίξει το concept· έτσι, καταλήγει να ακούγεται σαν ένας ακόμη καταραμένος, περιπλανώμενος τροβαδούρος made-in-USA, ο οποίος παλεύει με τους φανταστικούς του δαίμονες μέσα από μία μανιέρα πανομοιότυπων (σε στίχο και μουσική) τραγουδιών, που χάνονται το ένα μέσα στο άλλο. Πόσα ακόμη «Oh Μy Lord» και «Oh My God» χωράνε αλήθεια σε έναν τόσο προβλέψιμο δίσκο, μέχρι να αρχίσει να ακούγεται πέρα ως πέρα γραφικός;

Από την άλλη, δεν απουσιάζει το γνώριμο συνθετικό μεράκι με το οποίο διανθίζει τα κομμάτια του ο Kevin Morby. Υπάρχουν κι εδώ δηλαδή τα δείγματα γραφής ενός αληθινού τεχνίτη παλιάς κοπής, ικανού να προσθέσει μία indie ευαισθησία –συμβαίνει ευκρινέστερα στα “No Halo” και “Piss River”. Όμως, σε καμία περίπτωση δεν αρκούν τέτοια στιγμιότυπα για να εντυπωθούν εντονότερα από την αρνητική εικόνα του συνόλου.

Έχω την αίσθηση πως το σημαντικότερο μειονέκτημα του άλμπουμ βρίσκεται στο ότι ο Kevin Morby ξέχασε να τοποθετηθεί απέναντι στα τραγούδια του. Παραμέρισε κάπου στο βάθος την προσωπική του ματιά και επένδυσε κυρίως στον παράγοντα «ατμόσφαιρα», για να αποδώσει όλα όσα ήθελε να μοιραστεί. Ως εκ τούτου, προέκυψε ένας δίσκος που θα χαθεί γρήγορα στα ντουλάπια της ιστορίας και θα προσφέρει μόνο μερικές ανάλαφρες, περιστασιακές ακροάσεις.

Είναι καλό, λοιπόν, πριν οι μουσικοί εισάγουν στο ρεπερτόριό τους τα μεγάλα ζητήματα της ζωής, να έχουν ξεκαθαρίσει πόσο σοβαρά ή όχι τα παίρνουν. Ώστε να τα πραγματευτούν με την ίδια διάθεση και να μη φτάνουν σε άνοστους, αναλώσιμους δίσκους σαν το Oh My God.

 

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

Sin Boy - KaGuRas

Χάρης Συμβουλίδης

Batushka - Hospodi

Χάρης Συμβουλίδης

Batushka - Panihida

Χάρης Συμβουλίδης

Order Of The Ebon Hand - VII: The Chariot

Χρυσόστομος Τσαπραΐλης

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

The Sisters Of Mercy + A.A. Williams

Ο Andrew Eldritch έλειπε από τη σκηνή, πιάνοντας τις γωνίες της, ενώ ξεχνούσε ή μασούσε στίχους.…

Delinquent Habits: Σπρώχνουμε το χιπ χοπ σε μια εμψυχωτική κατεύθυνση...

Eπιστρέφουν στην Αθήνα με τις mariachi τρομπέτες και τα βροντερά τους μπάσα στην 5η ημέρα του…

Νέες περιπέτειες για τον τραγουδιστή των Rammstein

Δείτε το βιντεοκλίπ των Lindemann για το "Steh Auf" 

The Soft Moon + Jay Glass Dubs, Kalte Nacht

Ο Luis Vasquez αλώνισε στη σκηνή του Temple σε μια χορογραφία γεμάτη καπνό και σκοτεινιά,…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Depeche Mode: This Song Is Not About You

Κάθε φορά που το ακούς θυμάσαι τον πρώτο σου έρωτα: ήσουν Γ’ γυμνασίου και γέμιζες το θρανίο με…

Νοοτροπία και διαφωνία στους λιμένες του indie

Στη σημερινή διάσταση του indie, ο καλλιτέχνης υπάρχει μόνο για τον εαυτό του, δίχως πια να…

Bruce Springsteen: «We Will Take Care Of Our Own»

Εστιάζοντας τα τραγούδια του σε φιγούρες που έτειναν προς το περιθώριο, έγινε ένας από τους…

15 χρόνια για το Funeral των Arcade Fire

Υπήρξε ένας ορμητικός χείμαρρος συναισθηματικής κάθαρσης, αλλά και ένα σοκ για το ανεξάρτητο…