search

ΔΙΕΘΝΗ

Aναβράζον, ρωμαλέο black/death με κριτσανιστή σχιζοφρένεια, κάτι από την τελετουργική τραχύτητα των Cultes Des Ghoules και πολλά στοιχεία από την ελληνική μαυρομεταλλική σκηνή των 1990s...

Label | Nuclear War Now! Productions
Κυκλοφορία | 2/2019
Βαθμολογία | 6,5

Είναι κάποια συγκροτήματα με ειδικό βάρος αρκετό ώστε να πασπαλίζει με ενδιαφέρον ακόμη και τα νέα των περιφερειακών τους στρατοπέδων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα επί της προκειμένης, οι μεγάλοι Πολωνοί Cultes Des Ghoules: οι Doombringer είναι ένα μακρόβιο, παράλληλο project του Old Coffin Spirit (υπάρχουν από το 2007), με τον δικό μας Tribes Οf Τhe Moon των Nocturnal Vomit στις κιθάρες, και 2 ακόμα μέλη, αγνώστων στοιχείων. Μετά από μια σειρά demo, split και EP κυκλοφοριών, ντεμπούταραν επισήμως πριν 5 χρόνια με το The Grand Sabbath –έναν αξιοπρεπέστατο black/death metal δίσκο, ο οποίος απέδειξε πως δεν ήταν απλά ένα διακοσμητικό καπρίτσιο στη σκιά των Cultes Des Ghoules. Μετά από σιωπή μισής δεκαετίας, το συγκρότημα επέστρεψε φέτος με το 2ο του άλμπουμ Walpurgis Fires.

Η βάση παραμένει η ίδια: αναβράζον, ρωμαλέο black/death, με κάτι από τον όγκο των Bölzer, την τελετουργική τραχύτητα των Cultes Des Ghoules και πολλά στοιχεία από την ελληνική μαυρομεταλλική σκηνή των 1990s (με αιγίδα τον μυστικισμό των Necromantia). Το τελευταίο ευτυχώς δεν μεταφράζεται σε μία ακόμη πέτρα επί του ήδη κορεσμένου μωσαϊκού της ελληνικής αναβίωσης· χωρίς να καινοτομούν, οι Doombringer χρησιμοποιούν το πρίσμα της «μαμάς» μπάντας για να διαχειριστούν με μαεστρία την occult ατμόσφαιρα, μπολιάζοντάς τη με κριτσανιστή σχιζοφρένεια, δίχως –το κυριότερο– να προσπαθούν να αναπαραστήσουν τον ήχο του Storm Studio. Αντιθέτως, παίρνουν από την Ελλάδα την περιηγητική lead μελωδικότητα που κάποτε υπήρχε σε πλεόνασμα, και χτίζουν με αυτήν περιπετειώδη θέματα. Αποκορύφωμα το “Unnatural Acts Of Flying”, ένα ατμοσφαιρικό instrumental με αναπάντεχα φρέσκο pulp, ανατολίτικο αέρα, που είναι μάλλον το καλύτερο κομμάτι του άλμπουμ.



Συνθετικά ο δίσκος είναι μαζεμένος, με αίσθηση οικονομίας (δεν ξεπερνάει τα 40 λεπτά) και αγόγγυστη ροή. Δεν φοβάται να γίνει ρυθμικός εκεί όπου πρέπει, διατρέχεται από πολλά mid-tempo σημεία και κάποιες αναπάντεχες νύξεις προς την ανατριχίλα του De Mysteriis Dom Sathanas των Mayhem (1994), όπως λ.χ. στην έναρξη του “Stupor Infernal”. Η παραγωγή είναι πολύ προσεγμένη, με σφιχτό, αρχοντικό ήχο, ο οποίος δεν χάνει σε μυστηριακή ατμόσφαιρα (εδώ είναι που φαίνεται περισσότερο η ψυχή του death metal). Κάτι που λείπει είναι σίγουρα η καινοτομία, η αίσθηση μιας πρωτάκουστης εκδοχής των υπαρχόντων επιρροών· αλλά δεν νομίζω πως αυτό ήταν μέσα στα σχέδια της μπάντας.

Το Walpurgis Fires έχει ξεκάθαρες βλέψεις: την αναπαράσταση της ατμόσφαιρας μιας δαιμονικής Βαλπούργιας Νύχτας. Θέλει να γίνει πιστή εικόνα βδελυρών τελετουργιών με μεσαιωνική κυριολεκτικότητα, κάτι που καταφέρνει άψογα. Αντλεί από τον μουσικό κορμό της ανατολικής Ευρώπης και υμνεί το κακό με ενθουσιασμό –όσοι λοιπόν πιστοί, προσέλθετε.

 

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

Morrissey - California Son

Ανδρέας Κύρκος

Deathspell Omega - The Furnaces Οf Palingenesia

Χρυσόστομος Τσαπραΐλης

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Γιατί ο 2Pac χώρισε τη Madonna, πίσω στη δεκαετία του 1990;

Γράμμα της εποχής βγαίνει τώρα σε δημοπρασία, παρά τις προσπάθειες της Βασίλισσας της Ποπ να τη…

Skid Row

Skid Row και sold-out το 2019, γίνεται; Και όμως, γίνεται! Και όχι μόνο αυτό, αλλά όσοι δεν ήρθαν,…

Τα 300 drones των Duran Duran

Το γκρουπ γιόρτασε με τον δικό του τρόπο τα 50 χρόνια από τότε που ο Άνθρωπος πάτησε στο Φεγγάρι

Omara Portuondo

Παρότι 88, πλέον, η Κουβανέζα βασίλισσα του Buena Vista Social Club απέδειξε στην Τεχνόπολη ότι…

60 χρόνια από τον θάνατο της Billie Holiday

Το «παράξενο φρούτο» της τζαζ μυθολογίας ήταν μια σαρωτική προσωπικότητα, με πονεμένο μα ταυτόχρονα…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

10+2 αγαπημένοι δίσκοι για τους Social Waste

Μοιράζονται με τον Jamal τη 2η μέρα του επερχόμενου Urban Athens Festival (Τετάρτη 3, Πέμπτη 4,…

Give Sleep A Chance

50 χρόνια από το "Give Peace A Chance" και τα περίφημα bed-ins του John Lennon και της Yoko Ono,…

50 χρόνια Space Oddity

Μισό αιώνα ζωής συμπληρώνει σήμερα το πρώτο αριστούργημα του David Bowie, ο οποίος άφησε την…

60 χρόνια από τον θάνατο της Billie Holiday

Το «παράξενο φρούτο» της τζαζ μυθολογίας ήταν μια σαρωτική προσωπικότητα, με πονεμένο μα ταυτόχρονα…