search

ΑΡΘΡΑ - ΔΙΕΘΝΗ

Ξεκομμένο από την περίφημη «Τριλογία του Βερολίνου», υπήρξε ένα από τα πιο περιφρονημένα του άλμπουμ. Ο χρόνος, όμως, το έδειξε ως ένα φανταστικό ταξίδι μεταξύ αιχμής και κοιλότητας, κατάθλιψης και χορού...

φωτογραφίες: Brian Duffy

Αν ξαναβάλεις ν' ακούσεις το Lodger μετά από πολύ, πολύ καιρό, με δεδομένη πια την πλέον σκληρή κι απρόσμενη καλλιτεχνική απώλεια των τελευταίων –όσο θυμόμαστε τον εαυτό μας– χρόνων, τι θα ακούσεις στα αλήθεια;

Παρεξηγημένες ποπ συνθέσεις, μέτριες για τα δεδομένα του «πρίγκηπα»; Ή ένα demo συμπαθητικών Brian Eno πειραμάτων; Προσβάσιμο μουσικολογικά ήχο (λαμβάνοντας υπόψιν τους πρωταγωνιστές του δίσκου) ή το απόλυτο soundtrack για κάποια ταινία του Roman Polanski; Έναν συγχυσμένο, αδιάφορο Bowie, μακριά από τις ιερουργίες των δύο πρώτων μερών ενός από τα πιο σπουδαία επιτεύγματα του μάρκετινγκ που ακούει στο πιασάρικο όνομα «Τριλογία του Βερολίνου»; Ή ένα ορόσημο της πολιτικής διάστασης της μουσικής του σκέψης; Όλα αυτά, τίποτα απ’ όλα αυτά ή κάτι παραπάνω;

38Bw_2.jpg

Το σίγουρο είναι ότι μια ακρόαση στο τελευταίο μέρος των αναζητήσεων του David Bowie στη γερμανική Μέκκα της μουσικής βιομηχανίας, ξαφνιάζει. Αποκαλύπτει φρεσκάδα και διαχρονικότητα, την οποία παλιότερα απλά δεν πίστευες, δεν θυμόσουν ή ήσουν πολύ νέος για να καταλάβεις, όταν ακούμπησες για πρώτη φορά το Lodger στο πλατώ· για να το ξεχάσεις έκτοτε σε κάποιο ακριανό ράφι της βιβλιοθήκης –του ανήκει λοιπόν ο τίτλος ενός από τους πιο περιφρονημένους δίσκους του Bowie.



Ξεκομμένο από την τριλογία, παράταιρο θα έλεγε κανείς με εκείνη, ηχογραφημένο στην Ελβετία και στη Νέα Υόρκη, προορισμένο να φέρει το (ταιριαστό όνομα) Planned Accidents, αποτελεί μια συλλογή μεμονωμένων πειραματισμών, σε όλες τις διαβαθμίσεις της έντασης και της πρωτοποριακής ποπ· μακριά από τα χαρακτηριστικά concept albums του Bowie, κι ας υποτίθεται ότι ήταν ένα τέτοιο. Η «ευκολία» που για πολλούς χαρακτηρίζει τα τραγούδια του Lodger –η οποία εν πολλοίς σχετίζεται με την ποπ περιεκτικότητά του και με την απουσία ορχηστρικών μερών– δεν επιτρέπει σε καμία περίπτωση να παραγνωριστεί ο avant χαρακτήρας του και ο εντυπωσιακός γάμος των ατόφιων πειραματισμών του Brian Eno με συμπαγή ποπ τραγούδια, όπως το “Look Back In Anger” και το “Boys Keep Swimming”.

38Bw_3.jpg

Ατόφιων γιατί το Lodger, σε αντίθεση με το Low (Ιανουάριος 1977) και το Heroes (Οκτώβριος 1977), αποτελεί γνήσιο προϊόν της ενωμένης διάνοιας Eno/Bowie, με συνθετική συνεργασία σε πραγματικό χρόνο –αυτό μάλλον αποτελεί και τη μεγαλύτερη κληρονομιά του. Αν αναλογιστεί δηλαδή κανείς ότι το Low είχε γραφτεί και σχεδόν ηχογραφηθεί εξ' ολοκλήρου στη Γαλλία πριν καν ο Eno διαβεί το κατώφλι των Hansa Studios στο Δυτικό Βερολίνο και ότι με ίδιο μοτίβο δουλεύτηκε και το Heroes (με μεγαλύτερη ωστόσο και σημαντική συνεισφορά του Eno στις ενορχηστρωτικές και παραγωγικές στιλβώσεις), το Lodger είναι ένα πρωτότυπο δείγμα μίας από τις πιο ενδιαφέρουσες συνεργασίες στην παγκόσμια μουσική ιστορία. Και η αξία του μεγεθύνεται από το ότι παρέμεινε ξεχασμένο, θαμμένο κάτω από τον όγκο των επιτυχιών και των ποικίλων ύμνων του David Bowie.

Αν ωστόσο το ανασύρει κανείς και αφεθεί στις γητείες του Eno στο "African Night Flight" ή στην experimental dance διάθεση που υπάρχει διάχυτη στη μουσική του τοιχογραφία, θα αγαπήσει αυτό το αποπαίδι της φανταχτερής «μπαουϊκής» δισκογραφίας, που έχει να συνεισφέρει αξιομνημόνευτα, πολυεπίπεδα παντρέματα με ένα αμάλγαμα μίνιμαλ ταμπεραμέντου και avant-pop αισθητικής. Το εναρκτήριο τραγούδι τιτλοφορείται “Fantastic Voyage” και είναι πράγματι το μόνο concept που θα μπορούσε να ανιχνευτεί στο Lodger: ένα φανταστικό ταξίδι μεταξύ αιχμής και κοιλότητας, κατάθλιψης και χορού, Polanski και Talking Heads, επίκαιρου τώρα πιο πολύ από ποτέ, ίσως γιατί ακριβώς ποτέ δεν ακούστηκε όσο και όπως του έπρεπε.

CHART FILE

Βρετανία: #4
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής: #20
Αυστραλία: #11
Γαλλία: #11
Καναδάς: #15
Ιαπωνία: #32

Singles

Boys Keep Swinging: Βρετανία #7, Αυστραλία #85
DJ: Βρετανία #29, Αυστραλία #98
Yassassin: απέτυχε να μπει στα charts
Look Back In Anger: απέτυχε να μπει στα charts

*προσαρμοσμένη αναδημοσίευση άρθρου από παλιότερο τεύχος του περιοδικού Sonik.

 

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Are you ready to rock?

Freddie ή Janis; Eσύ πόσα αστέρια θα συναντήσεις αυτό το καλοκαίρι;

Ο Manu Chao επικρίνει τα στρατόπεδα μεταναστών στην Αριζόνα

Ακούστε το καινούριο του τραγούδι "Bloody Bloody Border"

Οι Planet Of Zeus έχουν ένα "Revolution Cookbook"

Δείτε το νέο βιντεοκλίπ του αθηναϊκού σχήματος, που πλέον έχει διεθνές δισκογραφικό συμβόλαιο

Bombino: Κίνητρό μου, να προσφέρω τα πάντα στη στοργική μου σύζυγο και στα τρία μικρά μου κοριτσάκια...

Ο πρώτος καλλιτέχνης από τη Δημοκρατία του Νίγηρα που κέρδισε υποψηφιότητα για Grammy καταφθάνει…

Athens Music What?

Ζούμε την εποχή της μεγάλης αντίφασης, θαρρώ. Ενώ πλέον το κρατάμε αληθινό σε ουσιαστικό μουσικό…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 4: τα 1990s και η νέα χιλιετία

Η "Candy", η επανασύνδεση των Stooges, τα γαλλικά ρομάντσα...

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 5: Στα άκρα του Iggy

Όταν φτάνει η Μερσεντές που τον φέρνει και κάνω το λάθος να του ανοίξω την πόρτα κρατώντας στο άλλο…

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 3: Η δεκαετία του 1980 –περισσότερο ...Pop, παρά Iggy;

Στην προσπάθεια του να γίνει εμπορικός, έκανε ίσως τους πιο αντι-εμπορικούς δίσκους της καριέρας…

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 2: τα 1970s

Το ροκ των Stooges είναι μια άμορφη μάζα από ακατέργαστο θόρυβο: γυμνό από στολίδια, αλλά…

Manowar 1982-1984: (σχεδόν) 4 δίσκοι Αστίλβωτου Ατσαλιού

Πολλά μπορεί να προσάψει κανείς στο πιο αναγνωρίσιμο συγκρότημα του επικού metal, όμως τα πρώτα…