search

ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Παρότι καλοστημένο, με αξιόλογη παραγωγή και με καλές στιγμές, μοιάζει ανήμπορο να ξεφύγει από μια πολύπλοκη, ελιτίστικη pop, η οποία περισσότερο εκβιάζει τον εντυπωσιασμό, παρά τον κερδίζει...

Label | United We Fly
Κυκλοφορία | 11/2018
Βαθμολογία | 6

«Είναι ίσως η καλύτερη στιγμή στη ζωή μου, που αισθάνθηκα απόλυτη σύνδεση μεταξύ αυτού που θέλω να εκφράσω και της ικανότητάς μου να το εκφράσω». Αυτό πιστεύει ο Theodore για το νέο του άλμπουμ Inner Dynamics· το οποίο αν μη τι άλλο δικαιολογεί τον τίτλο του και –εν μέρει– τον δικαιώνει.

Ήδη δηλαδή από την πρώτη κιόλας ακρόαση, το Inner Dynamics διατρανώνει τον ενθουσιασμό του δημιουργού του για μια πρώτη, πραγματικά ώριμη, περίοδο συνθετικής εργασίας, καθώς και τον πόθο του να ενσωματώσει τους καρπούς της αξιοσημείωτης (για τα ελληνικά δεδομένα) διεθνούς αναγνώρισης που έλαβε η προηγούμενη δουλειά του It Is But It’s Not (2015, δείτε εδώ) σε ένα concept album. Με το οποίο φιλοδοξεί –κατ’ ελάχιστο– να εντυπωσιάσει.



Στην πράξη, ωστόσο, τα μουσικά βέλη του κατά κόσμον Θοδωρή Πολυχρονόπουλου βρίσκουν μονάχα την περιφέρεια του στόχου. Γιατί ναι μεν το Inner Dynamics εγκιβωτίζει επιτυχώς όλη τη μέχρι σήμερα εμπειρία, χαρίζοντας τα προσδοκώμενα «διαπιστευτήρια» ωριμότητας, όμως άλλοτε ένα μικρό μπέρδεμα εδώ ή/και μια μικρή επιτήδευση πιο πέρα, περισσότερο τελικά εκβιάζουν τον εντυπωσιασμό, παρά τον κερδίζουν.

Ημιαπόκοσμα φωνητικά, «κινηματογραφικά» πλήκτρα και synths, ολίγη από Sigur Rós και post αποήχοι. Ο Theodore σκηνοθετεί εδώ μια συνομιλία μεταξύ διαφορετικών πλευρών του εαυτού του και της μουσικής του προσωπικότητας, στοχεύοντας στη λυτρωτική έκλυση μιας εσωτερικής ενέργειας. Παρότι όμως καλοστημένο, με αξιόλογη παραγωγή και με ωραίες στιγμές –όπως το "Disorientation", στο ημίφως του οποίου συμπλέκονται γοητευτικά η κληρονομιά της κλασικής παιδείας του Theodore με τα post ακούσματά του– το Inner Dynamics μοιάζει ανήμπορο να ξεφύγει από μια πολύπλοκη, ελιτίστικη pop, που δείχνει φτιαγμένη για να γοητεύσει συγκεκριμένες αγορές του εξωτερικού.

Έτσι, ο δίσκος γίνεται πεδίο όπου συγκρούονται δύο διαφορετικές πραγματικότητες. Από τη μία, υπάρχει όντως μια κοινή υφή στις μουσικές δυναμικές που προσπαθούν να χωρέσουν εδώ –συνθήκη αναγκαία, μα και καλοδεχούμενη για τις ανάγκες ενός conceptual album. Από την άλλη, χάνεται στη συνέχεια ο προσανατολισμός, με αποτέλεσμα να μένεις με μια δουλειά που ίσως ακούσεις μία φορά μονορούφι, στην οποία όμως δεν θα επιστρέψεις εύκολα σε βάθος χρόνου.

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

Iron Griffin - Curse Of The Sky

Χρυσόστομος Τσαπραΐλης

Hozier - Wasteland, Baby!

Μιχάλης Τσαντίλας

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Η PJ Harvey σε ένα Κελί γεμάτο Κόσμο

Ακούστε το καινούριο της τραγούδι

Tyler Christ Superstar

Ο ενθουσιασμός της στήλης για την επιστροφή του Tyler The Creator, οδήγησε σε διαξιφισμούς με την…

Ólafur Arnalds

Η πρώτη του συναυλία στην Ελλάδα ήταν στην πραγματικότητα ανάπτυξη αισθητικής γλώσσας και…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

The KVB - 10 αγαπημένοι δίσκοι

Συνδυάζοντας την αγάπη τους για το post-punk των 1980s και τα ηλεκτρονικά των 1990s, το λονδρέζικο…

10 αγαπημένα άλμπουμ για τους The BitterSweet

Τέλη του 2018, κυκλοφόρησαν ψηφιακά το νέο τους άλμπουμ The Age Of New Delirium –σύντομα δε θα…

40 χρόνια από το Lodger του David Bowie

Ξεκομμένο από την περίφημη «Τριλογία του Βερολίνου», υπήρξε ένα από τα πιο περιφρονημένα του…

Σκότωσε το διαδίκτυο τις μεγάλες μπάντες; Ή απλά δεν βγαίνουν πια;

Στο σημερινό περιβάλλον, οφείλεις να σκάψεις βαθιά. Και να έχεις πλέον κατά νου, ότι η «καθαρότητα»…

«Ανεξάρτητη» μουσική, για «ανεξάρτητο» σινεμά

Aς μη γελιόμαστε: όσο υπάρχει ανεξάρτητο σινεμά, τόσο υπάρχει και ανεξάρτητη μουσική. Τα πράγματα…